In de laatste drie jaar wordt het park met name bedreigd door de drugshandel: het kanaal dat het park verbindt met de zee wordt als transportroute voor drugs gebruikt en in het park zelf liggen een aantal illegale landingsbanen voor drugsvliegtuigen. Drugshandelaren kopen zelfs gebieden op rondom het park, zodat ze een betere controle kunnen uitoefenen op de handel. Overwegingen als natuurbehoud en waterzekerheid voor omwonenden spelen geen rol in hun wereldje.
De organisatie verantwoordelijk voor het beheer van het park, La Fundación Calentura y Guaimoreto (Fucagua), heeft recentelijk met de garifunas, een bosbeheerprogramma opgezet dat voedselzekerheid moet bewerkstelligen voor dit volk. Het goede nieuws is dat weer vruchtbare oogsten worden binnengehaald hierdoor, maar tegelijkertijd zijn waardevolle soorten, zoals mahonie en jaguars, verdwenen.
Een groter probleem vormt echter het gebrek aan bekrachtiging van de grenzen van het park. In 1992 werd bij het oprichten van het park vastgelegd dat de overheid zorg zou dragen dat binnen de grenzen geen economische activiteiten zouden plaatsvinden. Maar, de overheid bekrachtigde dit niet wettelijk en ze geeft landrechten uit aan mensen die in de bufferzone van het park (opgericht om menselijke invloeden weg te houden) willen ondernemen. Een negatieve rol van de overheid hier dus, leidend tot een afname van het oppervlak van het natuurgebied. De organisaties van de overheid belast met het beschermen van het gebied ontbreekt het aan geld en kennis. Daarnaast heeft de overheid het mogelijk gemaakt dat toeristische projecten op korte afstand van het gebied worden ontwikkeld.





