Ingezonden door LA Ruta op 27/07/2011 - 13:28
(Noticiasnl) Het Collectief van Hondurense Vrouwen (Codemuh) stelt de gebrekkige situatie van fabrieksmedewerksters in Honduras aan de kaak, en vraagt de regering hier iets aan te doen. Dit berichtte Adital maandag 26 juli. Het gaat om de fabrieken van de bedrijven Delta Apparel Hunduras en Delta Apparel Cortes, die, volgens Codemuh, de vrouwen systematisch uitbuiten en hun mensen- en arbeidersrechten schenden.
De vrouwen geven aan dat ze lijden onder de huidige arbeidssituatie, waarin ze moeten voldoen aan een bepaald productiequotum binnen hun 32-urige werkweek. Wanneer ze dit quotum niet halen, worden ze vervolgd of gestraft. Daarbij lijden de vrouwen onder de stagnatie in de sociale zekerheid, met name in de gemeente Villanueva, waar de medische evaluaties soms wel meer dan een jaar vertraging oplopen. Hierdoor gaat niet alleen de gezondheid van de vrouwen nog verder achteruit, ook dreigen zij ontslagen te worden door het gebrek aan naleving van de productiequota.
De vrouwen geven daarnaast aan dat zij soms ook andere taken toegewezen krijgen, zonder enige vorm van aanpassing die de Commissie voor Technische Risico’s, onderdeel van het Hondurees Sociale Veiligheidsinstituut (IHSS), voorschrijft. Daarbij begaan de bedrijven dus nog een overtreding.
Codemuh stuurde de klachten al in juni 2011 naar de Regionale Arbeidsinspectie, maar hier kregen zij geen reactie op. De vrouwen namen daarom het initiatief om de zaak door te sturen naar het Ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid (STSS), om de administratieve stilte te doorbreken en omdat er nog altijd voldoende toezicht is op de werkomstandigheden van de vrouwen waardoor de gezondheid van vrouwen gevaar blijft lopen.
Ondanks de grote problemen moeten de vrouwen hun werkzaamheden blijven verrichten. Omdat ze niet meer zo veel kunnen produceren als voorheen, toen ze nog gezond waren, worden ze nu ‘de zieken’ of ‘ de Barbies’ genoemd door andere werknemers.
Zij vragen daarom de Arbeidsinspectie om gebruik te maken van haar bevoegdheden en een ergonomisch onderzoek te starten, met als doel de arbeidsomstandigheden, de werktijden en de productiequota aan te passen aan de capaciteit van de werkneemsters. Op die manier hopen zij de gezondheid te waarborgen van de mannen en vrouwen die zorgen voor de enorme winsten voor de transnationale bedrijven.
Bron: Adital
Ingezonden door LA Ruta op 07/04/2011 - 14:55
In het kader van de Internationale Dag van de Schoonmakers, organiseerden het Opleidingscentrum voor Schoonmakers (CTTH) en de Nationale Vakbond van Schoonmakers in Peru (SINTRAHOGARP) een persconferentie waarin zij aandacht vroegen voor de precaire arbeidsomstandigheden van schoonmakers: werkdagen van 16 uur, willekeurige ontslag en kinderarbeid zijn slechts enkele van de vele problemen waar een half miljoen schoonmakers in Peru mee te maken hebben.
Zij eisen onder andere dat Wet 27986 (wet voor de schoonmakers), aangenomen in 2003, aangepast wordt, zodat de collectieve rechten die daarin zijn opgenomen gelijk gesteld worden aan de rechten van de overige werknemers in het land. Het aantal mensen dat in deze sector werk stijgt en schoonmakers zijn een integraal onderdeel van de Peruaanse economische realiteit (meer dan 20% van de families maakt gebruik van deze diensten). Ze eisen minimale arbeidsvoorwaarden net als andere werknemers, zodat zij een gezinsleven met hun baan kunnen combineren. Daarnaast eisen ze wetgeving die hen in hun basisbehoeften voorziet, zodat ze waardig kunnen leven en er een einde komt aan de situatie van semislavernij en uitbuiting.
De woordvoerders van CCTH en SINTRAHOGARP gaven aan dat de situatie van schoonmakers in het binnenland van Peru veel erger is in vergelijking met de grote steden: de al verworven rechten worden hen niet gegarandeerd; ze verdienen slechts 36 sol per uur (minder dan een dollar), werken op zondagochtend tot 12uur en hebben geen betaalde vakantiedagen. Ook wordt in toenemende mate aangifte gedaan van racisme en seksueel misbruik.
Bronnen:
Blog
Noticias.yahoo.peru
Vakbond voor schoonmakers in Lima
Ingezonden door LA Ruta op 30/07/2010 - 11:08
Schoen- en kledingproducent Nike heeft verklaard 1,5 miljoen dollar aan de 1800 medewerkers van Hondurese fabrieken te zullen betalen. De fabrieken werden in januari 2009 onverwacht gesloten. Nike is hiermee gezwicht voor de druk van Hondurese vakbondsleden en Amerikaanse studenten die felle actie voerden tegen het beleid van de sportfabrikant.
Volgens de vakbonden en activisten overtrad de sportfabrikant de arbeidsrechten van de werknemers door ze niet op tijd te informeren over de sluiting van de werkplaatsen. Daarnaast klaagden veel Hondurese werknemers over de erbarmelijke arbeidsomstandigheden binnen de fabrieken. Naar aanleiding van de acties dreigden veel universiteiten hun contracten met Nike op te zeggen.
Uniek
Nike heeft, naast de financiële compensatie, tevens beloofd om een jaar lang de ziektekostenpremies van de arbeiders en hun familie te vergoeden en een programma financieren waarmee de arbeiders omgeschoold en geholpen kunnen worden en geholpen bij het zoeken naar een nieuwe baan.
Het is voor Midden-Amerikaanse begrippen uniek dat een westerse multinational bereid is om gedupeerde arbeiders volledig te compenseren voor de geleden financiële schade. Een woordvoerder van de Amerikaanse organisatie Workers Rights Consortium verklaarde daarom uitermate tevreden te zijn met de toezeggingen van Nike.
Bron: Llink
Ingezonden door LA Ruta op 21/07/2010 - 11:51
Panamese vakbondsleiders en leiders van de grassroots groepen noemen de eerste algemene staking tijdens de regeerperiode van president Ricardo Martinelli een succes. Volgens zakenmensen was de impact van het protest beperkt tot de bouw- en onderwijssector.
De staking kwam er als reactie op een wet die de vakbondsrechten terugschroeft. Er was een betoging van zo’n duizend mensen in Panama Stad, waar winkels en openbaar vervoer normaal functioneerden.
Secretaris-generaal van de Conusi vakbond Gabriel Castillo noemde de staking een ‘succes’. Tussen tachtig en negentig procent van de werknemers uit de bouw- en onderwijssector namen deel. Castillo: ‘De impact van de staking was gelijkaardig over heel het land, hoewel minder in de industriële sectoren’.
Er werd vorige week zaterdag opgeroepen tot staking als steun aan de bananenwerkers van de stad Changuinola die de straat opgingen uit verzet tegen “ wet dertig” . Deze wet schrapt onder meer verplichte betaling van vakbondskosten, geeft werkgevers het recht stakende werknemers te ontslaan of te vervangen en geeft het recht om politie in te zetten om de eigendom van bedrijven te beschermen bij geschillen.
Worstenwet
De voorzitter van de Kamer van Koophandel , Industrie en Landbouw, Fernando Arango, verklaarde dat de staking compleet was in de bouwsector, ‘maar in het algemeen slecht is opgevolgd’. Arango roept de vakbonden en de regering op om samen rond de tafel te zitten en te praten over de meningsverschillen over wet dertig. Die wet heeft intussen de bijnaam ‘worstenwet’ gekregen omdat ze oorspronkelijk ging over een hervorming van de luchtvaartsector, maar intussen is aangevuld met beduidende veranderingen aan de arbeidswetgeving en strafwetgeving.
In een gerelateerde zaak kondigde procureur-generaal Angel Calderon afgelopen dinsdag de opschorting van de arrestatiebevelen van zeventien vakbondsleiders aan. Die waren uitgevaardigd na de protesten in Changuinola, waarbij twee mensen om het leven kwamen.
Genaro Lopez, voorzitter van de Suntracs bouwvakbond zei gedurende de bijeenkomst in de hoofdstad dat de stakers in dialoog geloven, maar dat ze de intrekking van wet dertig vragen omdat die de vakbondsrechten schendt. Volgens hem draagt de beslissing aangekondigd door Calderon bij aan het vinden van een oplossing en het starten van dialoog.
Ingezonden door KM2015 op 10/01/2010 - 11:53
Het wereldwijde aanbod aan fair trade producten is in de afgelopen twintig jaar door de groeiende vraag sterk toegenomen. Naast kleine producenten en coöperaties kunnen nu ook transnationale bedrijven een Fair Trade label van een certificeerder toegekend krijgen. Volgens Cooperativas sin Fronteras uit Costa Rica dragen niet alle fair trade producten bij aan ontwikkeling.
