Lokatie: Ecuador |
|
Sinds 2006 reis ik regelmatig voor onderzoek, projecten, stages en vakantie af naar Ecuador. Vanuit Quito, de Andes en het Amazonewoud schrijf ik op deze blog over het wel en wee in het kleinste Andeslandje met haar charmante volkje en de lekkerste geroosterde cavia's! Blog sinds: 07 mrt 2010 - aantal posts: 6 Op de hoogte blijven van de laatste blog van Karolien Van Teijlingen? Registreer dan nu! |
Ingezonden door Karolien van Teijlingen op 03/08/2011 - 06:37
Sinds de verkiezing van Rafael Correa als president, waait er een andere wind door de Ecuadoriaanse politiek. Met slogans als “La Patria Ya Es De Todos” en verwijzingen naar het “Socialisme van de 21e eeuw” van maatje Hugo Chávez probeert Correa de harten te winnen van die Ecuadorianen die hun geloof in de politiek lang geleden verloren. Op Correa’s lijstje van verkiezingsbeloften prijken grootschalige verbeteringen op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, sociale zekerheid, justitie en burgerparticipatie.
Maar hoe betaalt hij de rekening van deze ambitieuze programma’s? Juist ja, door zichzelf beetje bij beetje de macht te geven over de enige melkkoe die Ecuador heeft: de duizenden olievaten die per dag uit de Ecaudoriaanse bodem worden gestampt.
Ingezonden door Karolien van Teijlingen op 07/10/2010 - 03:18
Donderdag 30 september 2010 was een donkere dag voor Ecuador. Protesten van de politie liepen uit op het gevangenhouden van de president en een kruisvuur tussen de politie en het leger in de straten van Quito. Een verslag over het hoe en wat van deze vlam in de plan in de democratie van Ecuador.
Ingezonden door Karolien van Teijlingen op 30/06/2010 - 23:00
“Corre, corre, viene a cojernos!” Dianita, een kleine meid op blote voeten en met smoezelig gezichtje trekt hard aan mijn arm. We staan op het centrale grasveld van Sardinas Ilayaku, een kleine inheems dorpje in de Ecuadoriaanse Amazone. Het gevaar waar Diana mij van wegtrekt is haar stomdronken vader, die met een machete (groot kapmes) in zijn hand onze kant op komt. Het is een gewone doordeweekse dinsdag, elf uur ’s ochtends, doorgaans niet het moment om ladderzat te zijn. Toch is dit tafereel me na 2 maanden veldwerkonderzoek in het dorpje allerminst vreemd: In Sardinas Ilayaku is men alle dagen dronken.
Ingezonden door Karolien van Teijlingen op 26/05/2010 - 22:19
Iedereen die door Latijns-Amerika heeft gereisd, moet ze herinneren: die eindeloos lange en uitputtende busritten over hobbelige wegen… Tijd om hier verandering in te brengen, dachten de twaalf Zuid-Amerikaanse presidenten. In het jaar 2000 kwamen zij bij elkaar om een visionair beleidstuk te tekenen: het Initiative for Regional Infrastructure Integration in South America (IIRSA). Begin mei had ik de mogelijkheid om één van de IIRSA projecten in het Ecuadoriaanse Amazonegebied te bezoeken: het nieuwe vliegveld van Tena. Hier kon ik met eigen ogen de impact van één van de IIRSA projecten zien en kon ik praten met de omwonenden over hun zorgen en verwachtingen.
Ingezonden door Karolien van Teijlingen op 18/04/2010 - 04:50
Na nog geen twee weken in de Ecuadoriaanse jungle kan ik vaststellen dat het leven hier er van buiten romantisch uitziet, maar in wezen hard is.
Op het eerste gezicht lijkt het fantastisch. De mensen leven in harmonie met de natuur, honger lijkt niet te bestaan. Bij een beetje schaarste pluk je toch gewoon een paar sappige naranjillas van de dichtstbijzijnde boom, zet je een val voor een guanta of trek je een yucca uit de grond. Ziekte bestaat hier evenmin, want je eet verse producten en beweegt volop.
Ingezonden door Karolien van Teijlingen op 23/03/2010 - 15:45
Een uur door de jungle baggeren, drie uur met een uitgeholde boomstam over de rivier dobberen en dan nog twee uur in de bus. Welgeteld zes uur duurde de reis die de bewoners van de Comunidad Sardinas moesten afleggen om bij het dichtstbijzijnde stadje te komen. Maar sinds er twee jaar geleden de kettingzagen en graafmachines van de Ecuadoriaanse overheid verschenen, is dat verleden tijd. Een grindweg brengt hen nu in twee uur bij het ziekenhuis, de markt en het internetcafé. Maar maakt het de bevolking van het dorpje iets uit? Het is onwaarschijnlijk dat met de komst van de weg de millenniumdoelen in pakketje ineens voor hun deur worden afgeleverd. Maar dat de weg hun levens zal veranderen, is onvermijdelijk.
