De dag voor indígenas

Op de internationale dag van de inheemse bevolking (indígenas), 9 augustus jongstleden, werd in meerdere landen aandacht gevraagde aan de regeringen voor de omgang met de rechten van de inheemse bevolking en het respect voor hun gebruiken.

In Colombia zetten de VN de nieuwe regering aan om te blijven werken voor het respect en de implementatie van de rechten van de inheemse bevolking. De VN verwelkomen het initiatief van de regering om te strijden tegen armoede en het creëren van nieuwe banen.  In de vijf armste deelstaten van Colombia bestaat het grootste deel van de bevolking uit inheems volkeren. Bij deze inspanningen van de regering moet zij specifiek ook rekening houden met de ontwikkeling van de inheemse bevolking en hun wensen en rechten volgens de VN. Ze wensen dat de inspanningen onder de vorige regering hiervoor worden doorgezet en de dialoog tussen de inheemse bevolking en de regering blijft worden gevoerd. Hierbij dient speciale aandacht te zijn voor ontwikkelingen in de mijnbouwsector die een grote impact hebben op de inheemse bevolking.

De VN spraken hun bezorgdheid uit over het interne conflict in Colombia dat tot op heden veel slachtoffers blijft eisen onder de inheemse bevolking. Ten opzichte van 2009 is een grote stijging opgetreden in het aantal inheemse mensen dat is vermoord door de verschillende gewapende groeperingen. Daarnaast zijn tussen 2004 en 2009 meer dan 50.000 indígenas gedwongen verhuisd volgens de officiële cijfers. Zeventig procent van deze gedwongen verhuizingen zijn door geweld tot stand gekomen.

De gewapende groeperingen veroorzaken voor een belangrijk deel het isolement van de inheemse volkeren. Zij leggen mijnenvelden aan die de bewegingsvrijheid beperken, blokkeren de vrijheid van personen om te gaan en staan waar ze willen en bedreigen de voedselvoorziening voor de indígenas.

De VN raden de regering eveneens aan dat ze voorzorgsmaatregelen neemt  voor de bescherming van de leiders van de inheemse bevolking die opkomen voor de rechten van hun volk en deel hebben aan de dialoog over ontwikkeling van hun volk, vanwege de bedreigingen die zij hebben moeten ondergaan de laatste jaren. Bovendien spreken ze hun zorg uit over een dertigtal volkeren dat in hun bestaansrecht wordt bedreigd en waarvoor de regering wel plannen heeft gemaakt om ze te redden, maar waar tot op heden geen concrete acties aan gekoppeld zijn.