Gebruikerslogin

Nieuws

Ingezonden door LA Ruta op 23/01/2012 - 11:48

(IPS ) Kleine koffieboeren in Honduras, Costa Rica en Nicaragua drogen hun koffie steeds vaker met behulp van zonne-energie. Dat levert minder vervuilende, goedkopere en betere koffie op, zeggen ze.

 
 Traditionele methodes om koffiebonen te drogen maken nog vaak gebruik van hout. Dat is slecht voor het milieu, zegt Raúl Raudales van het Meso-Amerikaans Ontwikkelingsinstituut. In Meso-Amerika (het stuk van Midden-Amerika van Centraal-Mexico tot Nicaragua) wordt jaarlijks naar schatting 6000 hectare bos gekapt voor het drogen van koffie. Dat is 3 vierkante centimeter bos per kop koffie die we drinken, zegt het Meso-Amerikaans Ontwikkelingsinstituut.

In Costa Rica en Nicaragua, en sinds kort ook in Honduras, schakelen kleinschalige koffieboeren over op zonne-energie voor het droogproces. Daarbij maken ze ook gebruik van biobrandstoffen.

De initiatieven hebben de steun van het Meso-Amerikaans Ontwikkelingsinstituut, een ngo die verbonden is aan de Universiteit van Massachusetts in de VS.

Groene energie levert ook goedkopere en betere koffie op, zegt het instituut. De koffieverwerking is een zeer energie-intensief proces. Na arbeid is energie de duurste component in de koffieproductie, voornamelijk voor het het droogproces. Groene droogsystemen verbruiken 80 procent minder dan traditionele droogsystemen.

De kwaliteit gaat erop vooruit omdat de bonen in twee dagen en soms zelfs één dag gedroogd kunnen worden. Het traditionele drogen duurt vijf tot vijftien dagen, waardoor de ontwikkeling van schimmels en bacteriën de kwaliteit kan aantasten.

Koffie die met zonne-energie en biobrandstof gedroogd is, heeft een grotere toegevoegde waarde, zegt Raudales. Op de Europese markt krijgt men er zo een betere prijs voor, zegt hij.

Ingezonden door LA Ruta op 11/01/2012 - 10:53

(IPS) Zelfgebouwde heuvels kunnen de oplossing zijn voor kleine zuivelboeren in het Boliviaanse Amazonegebied. Die dreigen ieder jaar in de regentijd hun vee te verliezen aan overstromingen.

Dora Domínguez, voorzitter van de Vereniging van Movima Melkproducenten, doet mee aan een project van de FAO, de VN-Voedsel- en Landbouworganisatie, om heuveltjes van maximaal drie meter hoog te bouwen op de uitgestrekte vlaktes van de regio Beni, in het noordoosten van het land.

De heuvels worden eilanden, omdat de overstromingsgebieden van de Amazone vollopen. Grote boeren kunnen het zich veroorloven om hun vee naar hoger gelegen gebieden te vervoeren. Kleine boeren, veelal Movima-indianen, kunnen dat niet, en moeten meestal improviseren om hun vee te redden.

In de gemeente Santa Ana del Yacuma doet twee derde van de kleine melk- en vleesveebedrijven mee aan het initiatief. Zo'n 22 procent van het vee in het gebied is van hen.

Waarschuwingssysteem
De heuvels zijn niet de enige maatregel. Met steun van de FAO is ook een waarschuwingssysteem opgezet, als aanvulling op de nationale weerdienst. De bevolking van de oostelijke laaglanden krijgt waarschuwingen via de radio over waterstanden. Een netwerk van sensoren bij de rivieren houdt de standen in de gaten. Elke gemeente heeft een noodeenheid die mensen en dieren kan evacueren. Het doel dat de FAO hiermee beoogt, is mensen helpen zich aan te passen aan klimaatverandering.

Voor de heuvel in Santa Ana del Yacuma heeft de FAO samengewerkt met de gemeente. De boeren zelf hebben de arbeid geleverd. Zij hebben de aarde versleept en een opslagplaats gebouwd voor veevoer. Ook is er een ruimte gebouwd waar een veearts dieren kan behandelen. De partijen denken nu samen na over mogelijkheden om de productie beter aan te passen aan de jaarlijkse overstromingen en droogtes.

De moeilijkheden hebben vooral te maken met de geografie van het gebied, dat moeilijk bereikbaar is. De hoofdstad ligt 900 kilometer verderop en de hoofdstad van de regio, Trinidad, 290 kilometer. Het gebied wordt volledig doorkruist door de rivieren de Yacuma, Mamoré en Rapulo, die snel overstromen. De stad kan vanuit Santa Ana del Yacuma alleen in het droge seizoen met de auto worden bereikt.

Ingezonden door Simon Rasing op 09/01/2012 - 14:03

(IPS) Het stadsbestuur van Mexico-Stad heeft de grootste vuilnisbelt van het land gesloten zonder een alternatief te hebben, zeggen experts. De Bordo Poniente, die de naam had de grootste vuilnisbelt ter wereld te zijn, ging vorige maand dicht. De 600 hectare grote vuilnisbelt was sinds 1985 in werking en ontving 12.600 ton afval per dag.

Nu zijn er nog maar twee vuilnisbelten meer over in de agglomeratie van Mexico-Stad, waar ongeveer 24 miljoen mensen wonen. Voor 4600 ton afval van de gesloten vuilnisbelt is er nog geen oplossing.

Ingezonden door LA Ruta op 23/11/2011 - 12:47

(IPS ) De illegale ontginning van goud bedreigt het Canaimapark, een uitgestrekt natuurgebied in het zuiden van Venezuela. Het park staat op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. De inheemse bevolking zegt dat de mijnbouwers hulp krijgen van militairen.

"De mijnbouwers waren het park steeds dichter genaderd", zegt Gilberto Calcaño. "Dit jaar zijn ze er met hun machines binnengetrokken om er bomen te kappen en grond te verwijderen. Dat brengt de rivieren schade toe en jaagt de toeristen weg." Calcaño is leider van een inheemse Pemóngemeenschap die in de regio bescheiden kampen organiseert voor bezoekers.

Een andere Pemónactivist, Regina González, zegt dat de mijnbouwers voor hun brandstofbevoorrading de toestemming hebben van militairen die in het gebied actief zijn, terwijl de ambtenaren van het Nationaal Instituut voor Parken vaak middelen te kort hebben om overtredingen op te sporen en te voorkomen.

 
Ingezonden door LA Ruta op 23/11/2011 - 12:43

(IPS )De Mexicaanse overheid doet niets om het ecosysteem van de vallei van Cuatrociénegas te beschermen. Het erg waardevolle ecosysteem wordt bedreigd door economische belangen.

De vallei van Cuatrociénegas, ongeveer duizend kilometer ten noorden van Mexico-Stad, bevat een ecosysteem van bronnen, ondergrondse rivieren, meren en moerassen, ingesloten door een bergketen met toppen boven de drieduizend meter. Het is qua biologische rijkdom vergelijkbaar met de Galapagoseilanden. Het gebied bevat meer dan zeventig endemische soorten, waaronder veel soorten vissen, de gouden hagedis en waterschilpadden met wit schild.

Ecologische moord
De vallei kampt met een heel gamma aan bedreigingen: de verspreiding van exotische soorten, het grazen van vee, houtkap, de illegale oogst van cactussen, de ontginning van kalk en het ongereguleerd toerisme.

Maar vooral de extractie van water, onder meer voor de teelt van alfalfa en de melkproductie in de regio, vormt de grootste bedreiging. "Het probleem is dat de overheid water niet beschouwt als een element dat essentieel is voor het leven, maar als iets dat men kan kopen en verkopen”, zegt Souza, onderzoekster van het Ecologisch Instituut van de Autonome Nationale Universiteit van Mexico. “Dat heeft een 'ecomoord' veroorzaakt. De schade omkeren is onmogelijk, want het water is verdwenen. Het raakt uitgeput en zonder water stelt Cuatrociénegas niets voor.” De onderzoekster schat dat de site niet meer dan twee zomers kan overleven in deze omstandigheden. 

Al in 2006 slaakten wetenschappers een noodkreet, maar die viel in dovemansoren. Ze bevelen een embargo aan op de extractie van water. Daarnaast stellen ze het opstarten van alternatieve landbouwprojecten voor die het water zinvol gebruiken. De Mexicaanse president Felipe Calderón beloofde een jaar later wel 55 miljoen euro voor de redding van het ecosysteem, maar daar is voorlopig amper 6 miljoen van betaald.

Inhoud syndiceren