Lokatie: Buenos Aires, Argentinië |
|
Reden in LA: Als voorbereiding op mijn reis in 2008, en na afloop daarvan was ik actief als vrijwilliger voor Casa Migrante in Amsterdam. Via Casa Migrante werd ik in contact gebracht met LA Ruta. Ik studeer Diergeneeskunde aan de UBA (Univeristeit van Buenos Aires). Nu ik hier woon en leef en onderdeel uitmaak van deze maatschappij, wil ik behalve studeren en werken, me ook verder verdiepen in hetgeen er echt gaande is, de dagelijkse strijd die velen voeren om het hoofd boven water te houden. In 2008 heb ik 3 maanden als vrijwilliger gewerkt in Huanchaco, Peru, in een tehuis voor straatkinderen, hetgeen een confronterende kennismaking was met de harde werkelijkheid van de allerschrijnendste armoede. Argentinië lijkt het op het eerste gezicht wellicht goed te doen wat betreft de millenniumdoelstellingen, maar onder de oppervlakte, onder het dunne laagje glimmende lak van de grote avenidas waar het geld stroomt, in de armste wijken waar de gemiddelde Argentijn zich niet waagt, is veel aan de hand. Een blog schrijven over deze realiteit, verslag doen van de alledaagse dingen die ik om me heen zie gebeuren, draagt hopelijk (al is het maar een klein beetje) bij aan een betere beeldvorming en een grotere bewustheid van de ontwikkelingen in dit land/continent Blog sinds: 16 Oct 2009 - aantal posts: 13 Op de hoogte blijven van de laatste blog van Jantine? Registreer dan nu! |
Enviado por Jantine el 15/12/2011 - 12:08.
We vinden het heel gewoon om in de omgang met anderen op basis van wederzijds vertrouwen te handelen. Hoezeer we aan dit basisprincipe gewend zijn, wordt duidelijk als je ergens woont waar vertrouwen schenken en ontvangen niet zo vanzelfsprekend zijn. Persoonlijke ervaringen op kleine schaal, en de wereldwijde Corruption Perception Index: hoeveel vertrouwen komen we tekort?
Enviado por Jantine el 24/10/2011 - 03:13.
De komst van Columbus wordt nog steeds "gevierd" in Zuid Amerika, in Argentinië is 12 oktober inmiddels omgedoopt tot "Día del Respeto a la Diversidad Cultural". Met de diversiteit zit het sinds de eerste conquistadores voet aan wal zetten wel goed, maar wat respect, solidariteit en tolerantie betreft, zou een verplicht college Sociologie misschien geen slecht idee zijn.
Enviado por Jantine el 25/09/2011 - 22:55.
Ze zit onderuitgezakt in haar stoel in de schaduw van een boom en zegt niet zoveel. Ze is nog jong, maar lijkt ouder door de omvang van haar lichaam. Desondanks is overduidelijk zichtbaar dat ze zwanger is.
Enviado por Jantine el 16/08/2011 - 19:40.
In een samenleving die grote groepen mensen uitsluit regeert op straat het recht van de sterkste. Hoe reageer je als inwoner van Buenos Aires op situaties waarin angst en dreiging de dienst uitmaken? Bij mijn eerste overval schrok mijn overvaller nog harder van mij dan ik van hem. Op klaarlichte dag, tijdens één van mijn eerste tochtjes als toeristengids-te-fiets, werd ik van mijn fiets geduwd en begon er iemand wild aan mijn tas te trekken. Het fysiek geweld maakte een soort oerinstinct bij me los en ik begon heel hard te schreeuwen.
Enviado por Jantine el 16/07/2011 - 15:01.
Winter in Buenos Aires is afzien voor de Argentijnen. De één zet zijn kachel een paar graadjes hoger en trekt zijn hond een mooi jasje aan. De ander is aangewezen op warme maaltijden, dekens en noodopvang om de winter te overleven.
Enviado por Jantine el 14/06/2011 - 10:41.
Volgens prinses Máxima bestaat dé Nederlander niet. Hoe zit het eigenlijk met de Argentijnse identiteit? Een algemeen sluimerend en vaak stoer overschreeuwd gebrek aan eigenwaarde doet eerder aan een Argentijnse identiteitscrisis denken.
De kloof tussen rijk en arm is eerder een identiteitscrisis dan een gebrek aan nationale identiteit.
Enviado por Jantine el 23/01/2011 - 18:06.
Het was ongetwijfeld weer een fantastische rally dit jaar. Ikzelf heb er geen verstand van maar vraag het een willekeurige liefhebber en hij/zij zal het volmondig beamen. Hoeveel geld er eigenlijk omgaat in een dergelijk evenement begreep ik afgelopen zondag, toen de 30 Nederlanders die ik die dag op een fietstripje door Buenos Aires zou leiden, onderdeel bleken te zijn van een groep van 90 genodigden. Eén van de sponsoren liet z’n hooggeëerde gasten voor 3 dagen overkomen, binnen Argentinië heen en weer vliegen, winen&dinen, vermaken met de nodige uitjes. Inclusief een stadstour op de fiets.
Enviado por Jantine el 09/08/2010 - 02:46.
"Houdt u allemaal uw spulletjes goed in de gaten, Buenos Aires voelt als een gezellige grote stad net als alle andere die u kent, maar vergeet niet dat u zich in een 3e wereldland bevindt, met de bijbehorende problemen en criminaliteit". We staan in de glimmende lobby van een peperduur hotel en mijn vriendin Jessica, gids in Buenos Aires, geeft haar 5-sterren publiek even wat wijze raad. Ze wil niemand paranoia of bang maken, maar ze zal een groep niet laten gaan zonder ze veelvuldig op het hart te drukken vooral voorzichtig te zijn. Een paar laatste praktische instructies en de groep is de deur uit. Om te genieten van de stad en thuis te komen met prachtige vakantieverhalen, zonder waarschijnlijk ook maar het geringste vermoeden van wat er speelt achter de schermen.
Enviado por Jantine el 02/05/2010 - 15:40.
"Eerst zo'n slangetje, ja, dan een half maantje links, aan de rechterkant open weetjewel, en nog twee streepjes met een kort streepje ertussen....." mijn collega op het callcenter (waar wij Nederlanders ondersteunen die problemen ondervinden met computerspellen van een bepaald merk) kijkt me uiterst wanhopig aan. Ze hangt op nadat de man klaar is met het "spellen" van zijn naam en ze hem beloofd heeft later nog even terug te bellen. Ze zucht heel, heel diep en vertelt me dat dit haar nog nooit overkomen is, een analfabeet aan de telefoon. Op alle vragen die ze stelde kon hij geen antwoord geven, omdat hij niet even een foutmelding kon oplezen of de instellingen van zijn computer kon controleren. Ze vroeg zich vertwijfeld af hoe ze in godsnaam deze klant verder zou kunnen helpen.
Enviado por Jantine el 20/03/2010 - 20:56.
Nederlanders blinken uit in gescheiden afvalverzameling. Eén van de dingen waarover mijn Argentijnse ex zich enorm verbaasde in Nederland. Het prachtigste vond hij de glasbak bij "onze" Maxis: zelfs op kleur werd hier het glas gescheiden? en gooide iedereen braaf de groene, bruine en blanke flessen in het juiste gat? Hilarisch vond 'ie het. En onvoorstelbaar in zijn eigen land. Hier ben ik inderdaad nog niet één glas-, papier-, plastic- of biobak tegen gekomen. OK, er zijn containers op straat voor recyclebaar materiaal. Maar daar gooit iedereen gewoon alles in. Ik had pas lege batterijen en vroeg aan de schoonmaakster van het hostal in Salta, waar ik die moest laten, waar ze eigenlijk ingezameld werden in Argentinië. Gewoon, in de prullenbak, bij de rest, antwoordde ze met een verontschuldigend lachje.
Maar toch, het afval wordt gescheiden, en hoe.
