Lokatie: Haïti |
|
Reden in LA: Haïti, het kleine buurland van de Dominikaanse Republiek, kent een armoede en menselijke ellende die alleen nog in Afrika bestaat. Het verkeert in een constante crisis en wordt sinds 2004 “gestabiliseerd” door een VN-macht van negen duizend blauwhelmen. De nieuwe Obama-regering is bezig een groot reddingsplan op te tuigen en trekt hard aan de internationale gemeenschap fors bij te dragen. Haïti, de eerste vrije zwarte staat, en de enige geslaagde slavenopstand in de koloniale geschiedenis, is nu volledig afhankelijk van ontwikkelingshulp. Zo’n tienduizend NGO’s en Amerikaanse kerkgroepen hebben zich hier gevestigd om goed te doen.
Werkt al die hulp in een land aangemerkt als één van de meest corrupte ter wereld? Welke kant moet het uit met de enige failed state in het Caribisch gebied?
Ik ben een journalist en documentairemaker, geinteresseerd in ontwikkelingszaken. Woon in New York – vier uur vliegen van Haïti -- en ga er bijna iedere maand heen voor een Nederlandse stichting Turtle Tree (www.turtletree.nl). We werken met twee vrouwengroepen die we met design, training, marketing voor export en opleiding om co-operaties te worden, ondersteunen op hun weg naar economische en sociale zelfstandigheid. Het zijn experimenten in het opbouwen van duurzame economische ontwikkeling op een kleine schaal.
Op deze plek vindt u berichten over het wel en wee van onze projecten. Tegen de achtergrond van de strubbelingen van een ontwricht land. Haïti is een lakmoestest voor ontwikkelingshulp -- op iedere schaal. Commentaar en adviezen zijn meer dan welkom; ze zijn hard nodig.
Eerder werk:
De Texaanse Kindermoorden, op zoek naar de onschuld van een jonge moeder, Uitgeverij Balans, 2008.
Op Zoek naar Victoria, een Argentijnse geschiedenis, (Nederlandse premiere bij Noticias, 2004; een televisiedocumentaire over de zoektocht naar een ouderpaar die verdwenen tijdens de dictatuur)
To Live with Terror, over de aanslagen in de jaren ‘90 op de joodse gemeenschap in Buenos Aires.
A World of Red Ink, (De Schuldenkrisis) VARA/PBS documentaire over de schuldencrisis van ontwikkelingslandenBlog sinds: 02 sep 2009 - aantal posts: 15 Op de hoogte blijven van de laatste blog van Ton Vriens? Registreer dan nu! |
Ingezonden door Ton Vriens op 24/01/2012 - 14:49
Op de filmschool Haiti Reporters vinden dagelijks verhitte debatten plaats over de nieuwe regering, de buitenlandse hulp, en hoe iedereen het probleem van een half miljoen daklozen voor zich uitschuift. De studenten worden opgeleid in onderzoeksjournalistiek, een novum in Haïti. Maar de camera richten op een autoriteit en een directe vraag stellen kost de meesten nog steeds moeite.
Ingezonden door Ton Vriens op 30/11/2010 - 12:20
Op straat in de hoofdstad Port-au-Prince heerst een onheilspellende stilte. Op deze verkiezingszondag lijken zelfs de hanen zich gedeisd te houden. Volgens het populaire radiostation Caraïben staan bij verscheidene stemkantoren duizenden mensen in de rij te wachten. De stemkantoren blijven gesloten. Niemand weet waarom. 's Middags ga ik langs bij een stemkantoor vlak bij het Champ de Mars, het grote plein naast het ingestorte presidentiële paleis waar zich nog steeds een van de grotere tentkampen bevindt. Ook hier blijken honderden stemmers de hele dag vergeefs te hebben gewacht op stembiljetten.
Ingezonden door Ton Vriens op 26/10/2010 - 11:20
In mijn eerdere blog “Cholera in Haïti” werd gezegd dat destijds plannen van de Inter-American Development Bank (IADB) voor verbetering van de watervoorziening waren vast gelopen in Haïtiaanse bureaucratie en corruptie.
De ware geschiedenis is wat anders en een stuk schokkender (gebaseerd op onderzoek door het Center for Human Rights and Global Justice at the New York University School of Law e.a.).
Ingezonden door Ton Vriens op 25/10/2010 - 10:49
Niemand weet waar de cholera vandaan is gekomen en waarom alle slachtoffers uit de Artibonite-vallei komen. Maar in de bus op weg naar Verrettes in de Artibonite vallei begon ik het me voor te stellen.
Ingezonden door Ton Vriens op 06/08/2010 - 12:32
Nog net voor de sluitingsdatum heeft Wyclef Jean, de hiphop-ster van de Fugees, zich aangemeld voor de presidentsverkiezingen in Haïti op 28 november. In zijn officiële aankondiging op CNN van 4 augustus, zei hij dat de jeugd van Haïti hem gerekruteerd had.
Ingezonden door Ton Vriens op 02/04/2010 - 15:41
De “Bill en Hillary show,” zoals in de wandelgangen van de VN de internationale donorconferentie “Op weg naar een nieuwe toekomst voor Haïti” werd genoemd, was een klinkend succes. Het dubbele bedrag werd toegezegd – een kleine tien miljard dollar - van wat er was gevraagd. Zelfs een steenarm land als Mali kwam aanzetten met tweehonderd duizend dollar.
Ingezonden door Ton Vriens op 18/02/2010 - 12:56
Met een vliegtuigje van drugsdealers kan ik weg uit Haïti naar de Dominicaanse Republiek. Drugs blijft de enige handel waar Haïtiaanse autoriteiten vanouds erg ondernemend in zijn. Terug in de VS vind ik in mijn inbox een verontwaardigde campagne tegen David Brooks van de New York Times. Brooks waagde het te schrijven: ‘Haïti lijdt onder een anti-vooruitgangscultuur. Voodoo predikt dat het leven fragiel is en planning futiel. We worden allemaal geacht elkaars culturen te respecteren. Maar sommige culturen staan vooruitgang meer in de weg dan andere.’
Ingezonden door Ton Vriens op 20/01/2010 - 14:58
Madame Lanite, een Haïtiaanse van middelbare leeftijd, verloor vanochtend om 5 h haar rechtervoet en enkel. Volgens het chirurgenteam had ook een goed geoutilleerd ziekenhuis haar voet niet kunnen redden. Te laat. De breuken in haar voet waren zes dagen onbehandeld gebleven. De enige troost die de dokters haar konden geven: nog een dag later en ze hadden haar been moeten amputeren, met gevaar voor haar leven.
Ingezonden door Ton Vriens op 18/01/2010 - 10:43
Op de dag van het noodlot kwam ik aan op het vliegveld van Port au Prince. Voor het eerst konden de passagiers via airconditioned slurven doorlopen naar de douane. Airport Toussaint L’Ouverture was een moderne luchthaven geworden. Maar eenmaal buiten in de duizeligmakende hitte was er het gebruikelijke tafereel: een horde van graaggrijpe kruiers en handelaren stortten zich op de buitenlanders.
Ingezonden door Ton Vriens op 11/11/2009 - 15:01
In de afgelopen week werd in een vloek en een zucht een eerste minister naar huis gestuurd door een meerderheid in de senaat en stelde de president nog dezelfde dag meteen een nieuwe voor. Het leek wel afgesproken teamwerk! En misschien was het dat ook. De senatoren die de eerste minister onderuit haalden, waren allen van dezelfde partij, Espwa (Hoop!), als president René Préval.
