Schreeuwen bij de 'Broken Chair'

Place des Nations in Genève is dè plek voor demonstraties. Deze vinden er dan ook bijna dagelijks plaats. Op het plein, dat tegenover het Palais des Nations ligt, staat namelijk de 'Broken Chair', een twaalf meter hoge stoel met een gebroken poot. Het symboliseert het verzet tegen landmijnen en clusterbommen, en functioneert als een herinnering voor politici en anderen die Genève bezoeken.

Bij deze stoel protesteerde de Peoples Global Action (PGA) begin deze maand. Ruim vijftig man van verschillende organisaties kwamen samen om aandacht te vragen voor ongedocumenteerde migranten. Tijdens het protest vormden zij een kring, waarbij de meesten een spandoek of pamflet vasthielden met leuzen als 'Yes to Human Rights, No to Racism' en 'We Act for Immigrant Rights'. In het midden van de kring kwamen mensen naar voren om voor de hele groep te spreken. De één was hier duidelijk beter in dan de ander, maar allen wilden hun verontwaardiging en onvrede uitten over het huidige beleid van regeringen. Zij houden volgens de PGA nog te weinig rekening met de rechten van migranten. Voor, na en tijdens de toespraken werd er dan ook luidkeels 'Migrants Rights, Human Rights!' geroepen. Na een uur ging iedereen weer terug, het plein in stilte achterlatend. Iedereen keerde terug naar het Maisons des Associations waar zij hun eigen programma tijdens het GFMD, net als de Civil Society en overheden hielden.

De dag ervoor protesteerde de International Migrants Alliance (IMA) op hetzelfde plein. Migranten en vluchtelingen uit verschillende landen kwamen samen om tegen het GFMD te protesteren. In hun statement beschuldigen zij het GFMD van het hebben van een 'verdraait beeld van ontwikkeling, dat in werkelijkheid anti-menselijk, –migrant en –mensenrechten is'. Zij vinden dat overheden niet over hun situatie moeten praten, omdat deze overheden alleen maar uit zijn op het verdienen van meer geld. Ten koste van het bloed, zweet en tranen van migranten. Daarnaast stelt de IMA dat Europese regeringen moeten stoppen met de oneerlijke detentie en uitzetting van migranten en vluchtelingen. Daarentegen moet er een wetgeving komen om ongedocumenteerde migraten te regulariseren.

De groep is een stuk radicaler dan de PGA. Waarbij laatstgenoemde juist aansluiting wil vinden bij het GFMD om het proces te beïnvloeden wil de IMA niets met het GFMD te maken hebben. Ook is het opvallend dat er geen onderlinge communicatie is, beide groepen kennen elkaars agenda niet. Toch zijn de thema's en focuspunten van beide organisaties veelal hetzelfde. Want ook de PGA focuste zich dit jaar op regularisatie van migranten en hun rechten. Tijdens hun eindconclusies op de laatste dag van het GFMD maakten zij nogmaals duidelijk dat hier meer aandacht voor moet komen. Het thema zal daarom ook volgend jaar in Mauritius centraal staan. Verder waren de eindconclusies kritisch, doch positief. Want, zo stelden zij, er is veel werk verricht. En zonder dit werk hadden het GFMD en de Civil Society nooit zulke goede resultaten kunnen behalen. Iedereen lijkt er vertrouwen in te hebben dat de PGA zich zal ontwikkelen tot een beter georganiseerde groep. Dit is belangrijk om de afstand tussen de PGA en Civil Society te kunnen verkleinen. Door samen te werken kunnen zij nog meer invloed uitvoeren op het beleid van de overheden.

Toch stelt de PGA ook dat er nog een boel verbeterd moet worden. Zo moeten zij specifieker worden en duidelijkere voorwaarden creëren. Wat wil de PGA van de overheden, wat opperen zij en hoe kunnen overheden hen hier bij helpen? Door dit duidelijk te formuleren en richting de overheden te communiceren kan de PGA standvastiger worden en meer druk op overheden uitoefenen. Een volgende stap is dan om deze lijn door te trekken en zich te organiseren op globaal niveau.

Eigenlijk zijn het slechts vage conclusies die van alles kunnen betekenen, het is maar net hoe je het bekijkt. De invloed van de PGA en haar toekomstperspectief waren mij dan ook niet duidelijk. Toch hoop ik dat de PGA door zal gaan en zich verder zal ontwikkelen. Op zijn minst zorgen ze voor extra aandacht voor het thema, wat nooit kwaad kan. Want tot nu toe zijn er heel veel dialogen geweest, maar nog bitter weinig actie. En om de situatie van migranten te verbeteren zal dit toch echt moeten veranderen.