Van hier tot Dakar

Het was ongetwijfeld weer een fantastische rally dit jaar. Ikzelf heb er geen verstand van maar vraag het een willekeurige liefhebber en hij/zij zal het volmondig beamen. Hoeveel geld er eigenlijk omgaat in een dergelijk evenement begreep ik afgelopen zondag, toen de 30 Nederlanders die ik die dag op een fietstripje door Buenos Aires zou leiden, onderdeel bleken te zijn van een groep van 90 genodigden. Eén van de sponsoren liet z’n hooggeëerde gasten voor 3 dagen overkomen, binnen Argentinië heen en weer vliegen, winen&dinen, vermaken met de nodige uitjes. Inclusief een stadstour op de fiets.

 

Bij het voorstelrondje begint het meteen goed. Mijn collega retourneert doeltreffend een vrijpostige opmerking: “zet uw gehoorapparaatje even aan, ik zei: Jantine fietst voor u uit, niet: Jantine trekt haar kleren uit”. Zucht... We mogen het  welopgevoede deel der natie op sleeptouw nemen…. In stilte dank ik mijn collega voor zijn gevatheid, negeer de grappenmaker en vertrek vol goede moed. Het is een bloedhete dag. Vlak voor de eerste stop hebben we een klapband. De hulpgids ruilt haar fiets om en gaat lopend terug. Het automobielvolk is bang voor meer averij en mort: “wat kost dat nou, een extra hulpgids voor een paar uurtjes!”. Verderop stuiten we op het Dakar parcours, de weg is afgezet. Een aantal fietsers wil zich afsplitsen, om naar toeristischer oorden te gaan. Als ze verantwoordelijk worden gesteld voor het terugbrengen van de fietsen komt de volgende arrogante opmerking: ”dan koop ik toch gewoon die fiets, wat kan mij die paar pesootjes schelen?”. Met een dikke portemonnee ben je heer en meester, wie het breed heeft moet het vooral breed laten hangen. Ik verwacht een vette fooi.

 

De volgende dag opent de Volkskrant met: “Nederlands bedrijf betrokken bij ‘slavernij’ in Argentinië”. Het Rotterdamse graanhandelsbedrijf Nidera maakt zich volgens justitie in Argentinië schuldig aan 'slavernij-achtige' praktijken. Waarom verbaast dit me niet sinds de fietstocht van gisteren? Zijn we terug in de Middeleeuwen met z’n feodale verhoudingen? Wie geeft Nidera het recht om haar werknemers zo te behandelen? Wat drijft de arbeiders om onder deze voorwaarden werk te accepteren en zich als slaven te laten behandelen?

 

Volgens de Argentijnen is het allemaal de schuld van de immigranten. Half december zijn er grote problemen geweest. Het park Indoamericano in het zuiden van de stad werd bezet door meer dan 1000 families (13000 personen). De buren van het park vochten tegen de illegale bezetters, er braken rellen uit, er vielen doden. De oproerpolitie kon het niet aan, de landelijke politiek greep in, er waren beschuldigingen van xenofobie aan het adres van de burgemeester, die eveneens de ongebreidelde immigratie de schuld gaf. Uiteindelijk is de zaak gesust maar het is duidelijk wat dit soort gewelddadige confrontaties (Indoamericano was slechts het laatste in een lange serie conflicten) teweeg brengt: een schrijnend gebrek aan betaalbare huisvesting en falend beleid op dat gebied in Argentinië/Buenos Aires. De meest marginale woonvormen (lees: sloppenwijken en de straat) herbergen zo’n 7% van de bevolking van de stad, 70% van deze groep zijn immigranten uit Peru, Bolivia en Paraguay. Buren van bezette stadgebieden vechten tegen de in hun ogen oneerlijke “concurrentie”. De nog armere immigranten stoten hen het brood uit de mond en profiteren mee van het geld dat de overheid beschikbaar stelt voor huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg.

 

Millenniumdoelen? Prachtig op papier, maar in de praktijk scheppen kapitalistische mentaliteit en xenofobie een welhaast onoverbrugbare afstand tussen mensen onderling. Een afstand van hier tot Dakar. En terug.

 

 

Artikel Volkskrant: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2680/Economie/article/detail/1825061/2011/01/17/Nederlands-bedrijf-betrokken-bij-slavernij.dhtml?utm_source=vknieuwsbrief&utm_medium=vknieuwsbrief&utm_campaign=vknieuwsbrief

 

Illegale bezettingen: http://www.bbc.co.uk/news/world-latin-america-11997921