Bar en boos

Koning winter is in het land. Hij regeert in deze contreien niet zo streng als in Nederland, maar door de Antarctische klimaatsinvloed is het op de pampa’s soms toch ineens onaangenaam guur. Behoorlijk afzien voor de warmteminnende Argentijn. Die heeft het koud, klaagt steen en been, zet de thermostaat op tropisch en het sociale leven op een laag pitje. De siësta wordt omgetoverd tot winterslaap zodra het kwik richting de nul zakt.

 

Groot gelijk, waarom zou een mens kou lijden, nietwaar. Of een dier - in hun onmetelijke dierenliefde trekken veel hondenbezitters hun hond een jas aan. Ik zie die arme beesten overal. In het gunstigste geval betreft het een bibberend schoothondje dat wel wat thermische bijstand kan gebruiken. Of draagt het dier een parmantig blauw-wit gestreept niemendalletje (hup Argentinië!). Maar vaak waag ik aan het gezonde verstand van de hondenbezitter te twijfelen. Wat moet een grote hond in godsnaam met een extra fleece over zijn wintervacht? Als het niet eens echt lekker doorvriest? Baasjelief shopt in schattige winkeltjes met de prachtigste (en meest potsierlijke) hondenkleertjes en accessoires. In mijn oude chique buurt in Palermo hadden we om de hoek de "Glam Pet Shop", waar een hondenbankje van zacht paars fluweel in Louis XIV stijl de prachtig vormgegeven etalage sierde. Kapitalen worden gespendeerd aan de uitdossing en verzorging van de trouwe viervoeter.

 

Het poolfront bereikt ook Buenos Aires met gemak, de eerste koudegolf hebben we al achter de rug. Juni eindigde en juli begon met 2 weken lang temperaturen rond het vriespunt. Temperaturen waar niet alleen de bevolking maar ook de Argentijnse infrastructuur niet tegen opgewassen is. De gasconsumptie ging zo sterk omhoog dat de industrie en sommige overheidsinstellingen (waaronder een psychiatrisch ziekenhuis) gekort moesten worden. In wijken waar velen hun huis met elektriciteit moeten verwarmen, viel regelmatig de stroom uit. Vervelend, maar nog enigszins overzichtelijke ongemakken zolang je een dak boven je hoofd hebt. Wie over huis noch haard beschikt, heeft zorgen van een ander kaliber. Het simpelweg overleven van de winter bijvoorbeeld.

 

Er wordt van officiële zijde hulp geboden. De sociale media worden daarbij niet geschuwd. Via Facebook werd iedereen opgeroepen het volgende bericht te verspreiden en het verscheen op vele profielen: Si ves personas durmiendo en la calle llama al 108. Informás dónde están y pasan a buscarlos para alojarlos y alimentarlos durante la ola de frío. Funciona las 24 hs. Hay paradores para hombres, mujeres y madres con chicos. Puerto Pibes da alojamiento exclusivamente a chicos en situación de calle. Difundámoslo, copiá y pegá este mensaje en tu perfil, por favor. Gracias 

 

Tussen 1 juni en 7 juli werd de 108-hulplijn van Buenos Aires al 7.783 keer gebeld. Van de 1780 beschikbare bedden waren er gemiddeld 1580 bezet. Behalve extra bedden zijn er warme maaltijden, winterkleding en dekens beschikbaar. Er is een soort mobiele brigade die als het kouder dan 5 graden is met meer manschappen op pad gaat. Om mensen naar één van de 35 opvangplaatsen te vervoeren en uit te delen aan wie niet naar een opvang wil. 

 

Het is misschien Moskou niet, maar toch op zijn tijd bar en boos genoeg. Elke winter zijn er slachtoffers te betreuren. Terwijl de één zich druk maakt over de juiste kleur van een hondenjasje met bijpassende laarsjes, sterft een ander van de kou.