Ingezonden door Fons Flaton op za, 2010-02-27 21:15
Na twee werken op een basisschool om San Pedro las Huertas in Guatemala een korte impressie van mijn ervaringen. Iedere morgen neem ik een bus vanuit Antigua. Na een rit van een kwartier loop ik de school in en begin les te geven in de onderbouw vam deze basisschool . Ik geef Engels gecombineerd met dans, son en merengue, de lessen lopen goed, de samenwerking met de groepsleerkrachten is prima. Alleen de klassen zitten overvol.
De gemiddelde klassegrootte is 35, met zelfs een uitschieter naar 46. Men wil lokalen bijbouwen, maar de regering van Guatemala stelt geen geld beschikbaar . Onder invloed van de crisis bezuinigt deze regering op de lokalenbouw. De school moest stoppen met de renovatie van een klas. De afgebroken klas ligt er verlaten bij..
Ook stelt deze regering geen geld meer beschikbaar om kinderen met leer-en gedragsproblemen
in een speciale klas op te vangen De directie moest deze klas opheffen. Het is dus passen en meten. Mijn enthousiasme lijdt er niet onder, " Good morning. Alfonso. How are you. "
Al moet ik mijn danslessen af en toe op de speelplaats geven, omdat door de verbouwing in sommige lokalen geen electriciteit is.. Met praktische oplossingen kom je ver, maar het geeft veel onrust. In de klassen is de sfeer prima. Ik zie geen verschil wat betreft het niveau van de onderwijzeressen met Nederland . De armoede is schrijnend . Veel kinderen komen zonder ontbijt op school. Gelukkig krijgen zij in de pauze een broodje met melk en vruchtensap. Zo is de school een stabiele factor in het dorp. Daarom ga ik met nog meer motivatie door. De school verdient het. Tot de volgende keer.
Hasta luego.
Fons Flaton 27 februari Antigua, Guatemala.






Nieuwe reactie inzenden