Tekort specialisten ondermijnt gezondheidszorg Colombia

Specialisten zijn een schaars goed in Colombia. In de meeste afgelegen regio’s van het land is toegang tot een specialist een luxe, in de steden kan het maanden duren voordat je een afspraak krijgt.

 

Om dit probleem op te lossen kwam de regering op de proppen met decreet 133 van Sociale Noodgevallen. Dat laat gewone artsen toe de taken te vervullen van anestesisten, kinderartsen, internisten en vroedvrouwen in gemeenten waar die er niet zijn.

 

 

De maatregel veroorzaakt ongenoegen in de medische wereld. Artsen verwijten de regering een makkelijke oplossing te kiezen voor het tekort aan specialisten in plaats van de echte oorzaken aan te pakken.

 

‘Het is logisch dat specialisten niet staan te springen om te werken in een gezondheidssysteem dat slechte arbeidsomstandigheden en lage lonen heeft, zeker in afgelegen regio’s’, zegt Gregorio Sánchez, voorzitter van de Colombiaanse Vereniging van Artsen.

 

Volgens Sánchez ‘moet de vergoeding van specialisten verhoogd worden en moet de infrastructuur in heel het land verbeterd worden. In plaats daarvan worden specialisten en nu vervangen door gewone artsen.’

 

Saúl Rugeles, voorzitter van de Colombiaanse Vereniging van Chirurgen stelt dat er helemaal geen tekort aan specialisten is, maar dat er een slechte spreiding is. ‘Iedereen blijft in de steden omdat het moeilijk is aan dienstverlening te doen op plaatsen waar geen adequate infrastructuur is.’

Volgens het Ministerie van Sociale Bescherming is er wel degelijk sprake van een tekort. Het verwijst daarvoor naar de resultaten van een studie over human resources in de gezondheidszorg uitgevoerd door de Universiteit Javeriana van Bogota.

 

Volgens de studie zijn er 27.000 extra gewone artsen nodig om aan de internationale standaard van twee à drie artsen per duizend inwoners te voldoen. De situatie is nog een stuk erger voor specialisten; slechts een op drie artsen heeft zich gespecialiseerd. Het komende jaar zullen 1.513 specialisten op de arbeidsmarkt komen, terwijl er minimum 2.000 nodig zijn, zo staat te lezen in de studie.

 

 

Luis Carlos Ortiz, hoofd politieke analyse van human resources van het Ministerie van Gezondheid, verwijst naar een andere studie, ‘vorig jaar uitgevoerd door het Ministerie die eveneens aantoonde dat veel ziekenhuizen specialisten tekort komen.’ Ortiz noemt daarnaast de bezorgdheden van de artsen onterecht en verzekert dat decreet 133 strikt zal worden toegepast, ‘enkel in specifieke regio’s en onder duidelijke voorwaarden.’

 

Enrique Casas, manager van onder meer de ziekenhuizen van Páez e Inzá heeft het over een constant tekort aan specialisten in de regio. ‘Om in contact te komen met kinderartsen, gynaecologen, chirurgen of internisten moet je naar Popayán gaan, op drie uur hiervandaan. Wanneer we kunnen organiseren we brigades met een aantal specialisten. Maar die zijn zeldzaam.’

 

Verder stelt Casas dat er goed moet worden opgelet bij het inzetten van gewone artsen als specialisten, zelfs als die artsen daar een opleiding voor krijgen. ‘De trainingen moeten gegeven worden aan universiteiten en er moeten heel duidelijke regels zijn over hoe ver artsen mogen gaan om te vermijden dat patiënten in gevaar gebracht worden.’

 

‘Dat aspect van decreet 133 is voorlopig nog niet geregeld, maar er heerst nu al de angst dat het misbruikt zal worden om specialisten over heel het land te vervangen, of er nu een tekort is of niet’, zegt Javier Pérez, voorzitter van de Colombiaanse Associatie van Wetenschapsverenigingen.

 

Het gebrek aan specialisten is ook voelbaar in de steden. In Bogotá is de weerkerende klacht dat de agenda’s van de specialisten altijd volgeboekt zijn. Ook zeventiger Blanca Escobar kreeg hiermee af te rekenen: ‘Ik ben al vier maanden aan het wachten op een afspraak met de orthopedist, terwijl me op het hart gedrukt is dat het dringend is. Ik maak me zorgen, het gaat echt niet goed met mijn knie.’

 

 

Herman Redondo, directeur ontwikkeling van het Ministerie van Gezondheid, waarschuwt dat de situatie snel aangepakt moet worden. Indien niet zullen volgens hem de wachtlijsten langer worden en patiënten niet de nodige behandeling krijgen, wat meer complicaties en een stijging van de sterfgevallen zal veroorzaken.

 

Het Ministerie laat weten dat Bogotá op elk moment alert is en bevestigt dat er moet gezocht worden naar oplossingen op lange termijn. In de eerste plaats wordt gedacht aan het stimuleren van hogere universitaire quota voor specialisten en een financiering van die studies door het Ministerie van Sociale Bescherming en het Colombiaans Instituut van Krediet en Technische Studies in het Buitenland. Ook de herziening van de vergoeding van de specialisten staat op het lijstje.

Bron