Sociale bewegingen tegen kapitaalverhoging Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank

De aanvraag door het bestuur van de Bank van een bedrag van 180 miljard dollar stond centraal tijdens de discussies op het Congres van de Volkeren, een evenement dat eveneens in Medellin, en gelijktijdig met de top van de BID plaatvond. Maar de bijna 85 organisaties die het Manifest van Medellín: “50 jaar BID, er valt niks te vieren” ondertekenden, veroordelen de kapitaalverhoging omdat zij vinden dat het de huidige ongelijkheid in de regio alleen maar in stand zal houden.

 

“Het geld zal ongetwijfeld opnieuw gebruikt worden voor het financieren van megaprojecten die negatieve gevolgen hebben voor het milieu en kwetsbare bevolkingsgroepen. Kapitaal zal nog meer in handen komen van een minderheid en voor nog grotere ongelijkheid in deze landen zorgen”, aldus Laura Carlsen, lid van Nationale Alliantie van Latijns-Amerikaanse en Caribische Gemeenschappen (NALACC).

 

Deze kritische houding, die lijnrecht  tegenover de belangen van de BID en een aantal landen uit de regio staat, was de uitkomst van vijf dagen van bijeenkomsten tijdens het Congres van de Volkeren.

 

Evenals op de top van de BID waren op dit congres vooraanstaande academici, mensenrechtenactivisten en vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties uit Latijns-Amerika en het Caribisch gebied aanwezig om te debatteren over het mislukken van het huidige economische ontwikkelingsmodel, de crisis in de financiële sector en de verbreiding van de armoede en ongelijkheid in de regio. “Ontwikkelingen waar de BID in ruime mate verantwoordelijk voor is”, zo werd er geconcludeerd.

 

Naast het aan de kaak stellen van de manier waarop de multilaterale instelling ontwikkeling financiert; ervan uitgaande dat een voortdurende economische groei rijkdom genereert voor alle lagen van de bevolking; eisten de sociale bewegingen dat de Bank rekenschap aflegt voor het schenden van de mensenrechten in Latijns-Amerika door leningen uit te geven onder het mom van economische vooruitgang.

 

“De BID heeft een politieke en sociale schuld waar zij zich voor moet verantwoorden want met haar leningen heeft zij in veel gevallen onwettige, onderdrukkende en mensenrechten schendende overheden gesteund. De Bank heeft nooit nagelaten rente te innen ondanks de politiek van haar schuldenaars. Daarom vragen wij ons ook af: Is de BID werkelijk geïnteresseerd in vooruitgang?”, aldus Jana Silverman, lid van de organisatie Social Watch en deelnemer aan het congres.

 

 

Naast de wetenschappelijke en politieke debatten zijn de organisatoren van het congres enthousiast over de massale publieke deelname aan alle manifestaties, vraaggesprekken en buurtbijeenkomsten die eveneens in het kader van het evenement werden georganiseerd.

 

“Voor ons is het erg belangrijk in contact te komen met mensen die direct schade ondervinden van het beleid van de BID. Het sterkt ons in ons onderzoek naar de rol van de multilaterale bank”, voegt Silverman toe.

 

De discussies zullen over het hele continent voortgezet worden, want, zo legt Laura Carlsen uit, “ de sociale bewegingen zijn gesterkt uit de bijeenkomsten gekomen en er zijn initiatieven naar voren geschoven die gerealiseerd moeten worden.

 

Eén van de belangrijkste voorstellen, die allemaal zijn vastgelegd in de slotverklaring, is de oprichting van een nieuw financieel orgaan dat ontwikkeling moet stimuleren en de BID moet vervangen. De deelnemers aan het congres deden een oproep aan de Zuid-Amerikaanse overheden om de zogenaamde Banco del Sur definitief door te zetten. Dit plan, aangevoerd door Brazilië, Uruguay, Argentinië, Chili en Venezuela, wil een multilaterale bank in dit deel van het continent oprichten.

 

De nieuwe bank moet gaan verschillen in beleid en functioneren van de BID. Net zoals bij de Organisatie van Amerikaanse Staten (OEA), zullen beslissingen op voet van gelijkheid genomen worden. In tegenstelling tot de BID, waar het aantal stemmen afhangt van de hoeveelheid aandelen, zal elke lidstaat evenveel stemmen krijgen”, legt Silverman uit.

 

Daarnaast werd de mogelijkheid van een eenheidsmunt voor Latijns-Amerika en het Carbisch gebied besproken die de dollar bij handelstransacties zal vervangen. “Radicalere” voorstellen stelden een weigering van het aflossen van de buitenlandse schuld voor en een terugtrekking van Latijns-Amerika uit de BID.

 

“Hoewel de initiatieven erg divers zijn, verwerpen ze allemaal het ontwikkelingsbeleid zoals dat wordt gefinancierd door de BID”, aldus Carlsen, die samen met Silverman overtuigd is dat de huidige financiële conjunctuur ongekende mogelijkheden biedt om structurele veranderingen bij de multilaterale bank en in het financiële systeem als geheel tot stand te brengen.

 

“Het mag duidelijk zijn dat dit ontwikkelingsmodel niet werkt. De huidige wereldcrisis is hiervan het bewijs. Daarom moeten we nu druk uitoefenen zodat er wat verandert. Want anders staat ons nog eens 50 jaar van hetzelfde te wachten”, aldus twee activisten.